นัดชะนัน's profileI'm a religious who ...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    December 29

    งานยังไม่เสร็จเล้ย มาอัพซะงั้น

    โหย..
    อ่านเอนรี่ที่ผ่านมา  แบบว่า กล้ามาก
    โดยเฉพาะเอนทรี่ที่ยาวที่สุดอ่ะ  เขียนซะ น่ากลัวเกิน
     
    แสดงว่าสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลยนะนั่น
    จริงๆงานไม่ได้พังซะหน่อย  เราออกจะทำได้ดี  เพียงแต่โรงยิมมันมืด  ก็เลย สร้างบรรยากาศให้น่าปวดหัว  เท่านั้นเอง ..
     
    สบายใจก็ดีละ^^
    แต่ก็ยังอดคิดถึงเรื่องนี้ไม่ได้
    อยากย้อนเวลากลับไปทำมันให้ดีกว่านี้
    คะแนนเป็นยังไงก็ไม่สำคัญ  อยากทำให้ดี เหมือนอย่างที่เคยทำได้ตอนซ้อมมากกว่า
     
    เมื่อวันพุธ  ละเลงงานศิลปะจนเสร็จ  บ่าย 2 ยัน 2 ทุ่ม  ทั้งๆที่ไมค่อยจะมีสารอะไรเล้ย
    เอาไว้มีอารมณ์ค่อยโพสรูปวิชาศิลปะที่ทำมาดีกว่า
     
     
    December 26

    วันแรกของการหยุดอันยาวนาน (ซึ่งจะรู้สึกว่ามันสั้นในวันหยุดวันสุดท้าย)

    ขอบ่นหน่อย  วันนี้พูดบรรยายขบวนพาเรด  งานกรีฑาจังหวัด  ไม่ได้เรื่องเล้ย....
    พูดไปได้ไงเนี่ย  อะๆ ยอมรับ เราผิด  แต่คนคิดสคริปต์ก็ผิด  ขบวนอย่างสั้น  ดันเอาภาษาอังกฤษยาวๆมาใส่อีกน่อ -_-"
    ตอนแรกที่รู้ว่าจะต้องไปบรรยายไรเนี่ย ก็แอบ นะ นิสนึง  แบบว่า ..ไรเนี่ย  ฉันอีกแล้วเหรอ  ยิ่งไม่อยากออกจากบ้านอยู่นะ
    แต่พอออกมาจริงๆ  ก็ดีใจล่ะนะ  ถือว่าคุ้มละกัน
     
    วันนี้ไปโรงเรียนเก่าด้วย อิอิ  ไปเจอทั่นรอง แป้ง ละก็เพื่อนเก่าห้อง /3
    แน่นอน คำถามที่ต้องเจอ ..เป็นไง  ได้รางวัลอะไรอีกล่ะลูก
    เอาน่า  แค่ได้ทำให้ใครคนอื่นชื่นใจ ก็ดีถมไปแล้ว
     
    ง่า...  จะไม่ได้ไปโรงเรียนตั้งหลายวัน  คิ ด ถึ ง เพื่อน
    วันนี้เจอเพื่อนๆ  ก็เลยมีฟามสุข ^o^  ขนาดหยุดเสาร์อาทิตย์ยังคิดถึงเลยนะ
    เหอะๆ ข้อดีของงานห้องล่ะสิ
     
    จะได้เจอเพื่อนอีกทีก็ปีหน้าแน่ะ... -_-"  สุขสันต์วันปีใหม่นะจ๊ะ
    และแล้วปีนี้ก็ไม่มีการจับฉลาก  - มันยังไงกันเนี่ย ห้องนี้
    ***--->> อดใจไม่ไหวเมื่อได้พบหน้า  เมื่อเธอส่งยิ้มคืนมา ยิ่งหวั่นไหว  (และยังคงนึกอยู่ทุกวัน  ฉันต้องไปสู่เส้นชัย -เฮ่ย  ผิดเพลงๆ นี่มันพลงเชียร์อ่ะ)
     
    ก็อยากเห็นหน้าเธอหนิ  ทำไงได้
    เห็นแล้วยิ้มออกนี่นา 555+  ยิ้มรึหัวเราะกันแน่เนี่ย
    เอาน่า  เป็นอย่างนี้ไปเรื่อยๆ ก็ดีแล้วล่ะ  (แต่จะเป็นไปได้ซักกี่น้ำกัน)
    December 23

    อยากเขียนเรื่องดีๆมั่งจัง วันนี้

                แพ้ไม่ได้  เราถอยไม่ได้ สู้ทุกลมหายใจ  จะกี่แผลต้องกัดฟัน       

                แพ้ไม่ได้  อยากท้าประลอง  ถ้าแน่จริงเข้ามา  แล้วคุณจะรู้แพ้เป็นยังไง

    เราเองก็ยังไม่เข็ดขยาดกับคำว่าแพ้นะ  ก็ไม่รู้สึกว่าแพ้  เพียงแค่คิดว่าทำได้ไม่ดีพอ
    เพลงห้องฉันนี่ยั่วอารมณ์ชาวบ้านชะมัด  เอามือลงยิ่งแล้วใหญ่ "เฮ้ย !! มองอะไรอ่ะ ???"  555+
    ดีใจนะ  ภูมิใจที่ได้แต่งเพลงให้เพื่อนๆร้อง  มีแต่คนชอบเพลง กุง อ่ะ 

    ลองฟังห้องหนึ่งมั้ย  เพียงคุณมองมาถึงคุณต้องทึ่งในความตั้งใจ

    ก็พวกเราจะสู้ทน  จนนาทีสุดท้าย   มาด้วยใจก็พร้อมที่จะใช้ใจเป็นเดิมพัน

    ขอทุ่มเทเพื่อฝันที่มี ..อยากให้คุณรู้

    เราจะสู้และทำให้ดี  เพื่อจะคว้าชัยในวันนี้ มาครอง

    ฮี้วววว  ออกจะไฮโซ -_-"

    LovE * lOVe นะจ๊ะ 3/1 

    เคยรู้สึกดีมากๆกับใครสักคนใช่มั้ยล่ะ
    ทั้งๆที่รู้ว่าเขาก็มีใครคนนั้นอยู่ และใครคนนั้นก็มีเขาอยู่
    อยากจะลืมนะ  อยากคิดว่าเราฝันไป
    แต่ทำไม  เรื่องนี้มันแยกให้เป็นความฝันไม่ได้ซักที  เอามาปนกับความจริงอยู่เรื่อย
    เพิ่งรู้สึกนะ  ว่าเราคิดอะไรเลยเถิด
    แค่รู้ว่าเขาต่างก็มีกันและกัน  ทำไมต้องรู้สึกช้ำๆด้วยนะ
    วันจันทร์  ทุกอย่างจะเป็นเหมือนเดิม  ยกเว้นเรื่องที่เราลงมาเป็นรองหัวหน้า  ฮือๆ รองหัวหน้า

    เพราะตำแหน่งนี้จริงๆเล้ย 555+

    เมื่อคืนแอบฝัน(ร้าย)

    โลกนี้ สวยมากเลยนะ
    อยากขอบคุณพระเจ้า ที่ประทานสิ่งดีๆมาให้  ...ทุกสิ่งจะฝึกให้เราเข้มแข็งขึ้น
    เทอมนี้ เดือนนี้ ไม่สิ สัปดาห์นี้  มีเรื่องเยอะแยะเลย
    3/1 โดนเขาเกลียดเข้าแล้วสิ
    เรามั่นใจว่าสิ่งที่เราทำมันถูกต้อง  ก็คะแนนเห็นๆกันอยู่ว่า ผิดพลาด  จะไม่ให้ท้วงก็แปลก  เป็นเพื่อนเองเพื่อนก็จะต้องทำอย่างนี้
    ถึงรู้ครั้งแรกว่าได้ที่2 แต่ก็ยังมีความสุขนะ  คิดว่าห้องเราที่ 1 เสมอ  เรามีความสุขตั้งแต่เห็นเพื่อนเต้นแล้ว
    วันนี้ได้ที่ 1  ก็ยังคิดว่าเหมาะสม
    นัชตี้เก่งมากๆเลยนะ  ซ้อมกันมาทุกเย็นๆ เป็นเดือนๆ  ระหว่างนั้นก็มีเรื่องขัดแย้งกันบ้าง  แต่นัชตี้ก็ปราบได้ 555+
    เพื่อนบอกว่า ..ถ้าจากนี้ไม่ได้ซ้อมเต้น  คงเหมือนอะไรบางอย่างขาดหายไป  ^^
     
    เค้าขอโทษนะ  ที่เค้าทำให้เชียร์ไม่ได้อย่างที่นัชตี้ทำให้เต้น
    ขอโทษพิมนะ  พิมอุตส่าห์ตั้งใจพาเพื่อนซ้อม  หาเพลงให้
    ท่านรองก็ตั้งใจซ้อมเพื่อนมาตลอด  ถ้าไม่ได้ท่านรอง เราก็แย่เหมือนกัน
     
    เค้ามีความสุขที่ได้แต่งเพลงให้เพื่อนๆร้อง  และหลายคนก็ชมว่าเพราะ
    เค้ามีความสุขทุกครั้งที่ซ้อมเชียร์ให้เพื่อนๆ  ตั้งแต่วันแรกที่เขียนเพลงขึ้นบนกระดาน  วันที่ซ้อมหลังโรงยิม  และวันที่ซ้อมบนแสตน
     
    เค้าว่าห้องเราต้องเป็นห้องที่ซ้อมเชียร์สนุกทีสุดแน่ๆเลย  ก็ดูเมื่อวานสิ  ทุกแสตนเครียดหมด  มีแต่ 3/1 น่าระรื่น
    ขอบคุณเพื่อนๆที่ตั้งใจร้องเพลง
    ขอบคุณ ตาลคุงที่ตั้งใจฝึกเพื่อน  และทำให้การซ้อมเชียร์สนุก
    ตาลจะเจ็บคอมั้ยน้า อิอิ ตะโกนซะดัง
    มันเป็นความทรงจำที่ดีมากๆเลย
       ...แต่สุดท้าย  ตอนประกวด  ทุกอย่างก็พังลง  พังลงตรงหน้า
    เค้าก็ผิดนะที่ไม่เคยไปดูลีดซ้อม  ไม่เคยแนะ ไม่เคยสอน และย้ำให้ดี
    ไม่ตกลงเลือกเมจให้เสร็จตั้งแต่ต้นธันวา  และผิดที่เค้าไม่ตะโกนสั่งออกมาจากแสตน
     
    จากที่คิดว่ามันน่าจะดีกว่านี้
    ร้องเพลงเสร็จก็อยากจะร้องไห้ 
    เพื่อนๆห้องอื่นร้องเพลงกันนานเหลือเกิน  ความรู้สึกคือเวลามันยาวนานมาก  ฉันอยากจะลงจากแสตนแล้วนะ
     
    ในที่สุด เราก็อยู่จนประกาศผล  ..ได้ที่ 2 แพ้ 3/6
    เราไม่เถียงเลยที่ 3/6 ได้ที่ 1  เขาดีจริงๆ  เสียงดัง ไม่แผ่ว  เพลงน่าสนใจ  ทำดีอ่ะ  ยินดีด้วยนะ
    ตอนนี้ก็ยังงงอยู่ว่าเมื่อเอาไปเปรียบกับ 4 ห้องที่เหลือแล้ว  3/1 วิเศษกว่าตรงไหนเหรอถึงได้ที่ 2
    อยากเข้าข้างตัวเองจังว่าเพลงเพราะ  (ก็ตั้งใจแต่งหนิ เปลี่ยนเนื้อใหม่ทั้งหมดตั้ง 3 เพลง)
     
    ยิ่งรู้ยิ่งเจ็บใจ  ..ถ้าทำดีกว่านี้แค่นิดเดียว  ถ้าเราไม่วรรคนาน  ไม่ติดขัด  ที่ 1 คงอยู่กับเรา
    บางที...  ภาพที่ออกมาอาจไม่น่าเกลียดนักก็ได้
    แต่มัน เฮ้อ ภาพลบๆ มันก็มาจากสายตาของตัวเราเองคนเดียวนี่นา
     
    ช่างมันเถอะ  คิดซะว่าหลับแล้วฝัน  เป็นฝันที่ยาวนานมาก  และจบลงอย่างเจ็บปวด
     
    แต่ในนั้นก็มีวันดีๆที่น่าจดจำ 
    วันส่งบอร์ดวันพ่อ  วันที่นั่งทำและคล้องสายสะพายประกวดสาว  วันที่ดูเพื่อนซ้อมเต้นกับวันที่เพื่อนแข่งเต้นจริงๆ  วันที่ต้นคริสต์มาสเสร็จสมบูรณ์อย่างสวยงาม  วันที่ละครแสดงได้สำเร็จ  วันที่เราทุกคนมีรอยยิ้ม
     
    และที่ลืมไม่ได้
    จะไม่ลืมทุกวันที่ ... ซ้อมเชียร์