ตอนนี้ร้อนมากกกกกก Y_Y'  ไม่มีอารมณ์ซึ้งเลย

แต่ก็อยากมาอัพสเปซอ่ะ

ไม่ใช่ว่าว่างนะ  งานก็มีทำ

 

นัทเริ่มกังวลเรื่องเรียนอ่ะ

แบบเรียนอย่างแย่  แต่คะแนนสอบอย่างดี

ชนะท่านไอซ์ 2 วิชาเล่า  ..แม้จะคะแนนนึงก็เถอะ

ตอนนี้รู้คะแนนสอบแค่ 2 วิชาแหละ

วิชาที่ไอซ์ขึ้นสู่ระดับเทพทางน้าน.. สังคม อังกฤษ

 

ละอายอ่ะ

ปีหน้าได้อยู่ /7 ทำไงเนี่ย  ยิ่งละอายเข้าไปใหญ่

 

... T_T

 

ทางแก้ คือ  ปิดเทอมนี้  ทบทวนบทเรียน  ถูกมะ

ถ้าช่ำชองเนื้อหาเก่าเมื่อไหร่  ก็จะไม่รู้สึกผิด ต่อไอซ์อีก

แต่แบบนะ..  เพื่อนเขาเรียนเนื้อหา ม.ปลายกันแล้ว

นัทน่ะเหรอ ตามหลักสูตรกระทรวงเป๊ะ

ถ้าเนื้อหาเก่าเปรี๊ยะเมื่อไหร่.. เป้าหมายต่อไป

คือ "การเอาชนะ"

 

แล้วคอยดู...

 

---

 

อ้าว ที่เขียนมามันเกี่ยวไรเนี่ย??

แบบ  มันคาอยู่ในหัวสมองอ่ะ  เอาไม่ออก

 

เขียนเรื่องอะไรต่อดี?

เขียนเดี๋ยวก็ยาวอีก  เคยอัพสั้นๆมั่งมั้ย?

ถ้าเรื่องห้อง...

เค้าคาใจที่ยังไม่ได้ร้อง Emotion อ่ะ

คิดว่าเพื่อนคงสั่งมาแล้ว  และก็ใช่ สั่งมาก็ร้องไม่ได้กันอ่ะเด้อ

นี่คนร้องได้อยู่นี่!!!!!!!!!

ละก็เลิฟเลิฟอ่ะ  ลืมได้ไง

ลืมบอกตาลคุง  หวั่นไหวไม่มี ร้องเพลงนี้แทนก็ได้ แบบว่าคู่ดูโอ้ พอดี๊ พอดี

 

พอๆ นึกถึงตาลแล้วเครียด! 

มุมนึงเธอก็เฮฮา  อีกมุมนึง เรามองแล้วสะท้อนตัวเองจริง

แอบ เกรง+กลัว แล้วสิ  (มั้ง? ไม่แน่ใจ)

 

จำไม่ได้อ่ะ  ว่าความรู้สึกตอนเคยกลัวท่านไอซ์มันเป็นยังไง

ก็ตอนนี้รักท่านไอซ์แล้วหนิ  ทำไงได้

 

อย่างเคืองเลยอ่ะ

อ.วนิดาว่าไอซ์วันสอบอ่ะ หนอย~~~~~

ไม่ใช่แต่เค้าที่รู้สึก  เพื่อนๆหลายคนก็คิด ..มาว่าหัวหน้าห้องชั้น!

 

ปีหน้า  อยากอยู่กับท่านไอซ์อีกจัง  รำพึงหน่อย

อยู่กับนัชตี้ได้ก็จะเป็นพระคุณ  ใบตองก็ดี (หัวใจคงได้เต้นไม่เป็นจังหวะบ่อยๆ)

น้ำแจ๋งใจ๋  คงได้อยู่ /7 ยกแก๊ง 55+  แบบว่า ยิ่งใหญ่

ถ้านัทหลงไปอยู่ /7 ด้วยอีกคน  ก็คงบ้า

หมายถึง มันเป็นเรื่องบ้าน่า  แร้ว นัทก็คงบ้าไปอีกคน

โรคจิต..* ชื่นชม ละ ก็ กลัว (ไม่มั่นใจ เขาเรียกกลัวรึเปล่า)

เอาน่าๆ เด๋วก็รู้..

---

---

---

 

เรื่องอยากบอกเพื่อนๆ 3/1 อ่ะเหรอ  เหอะๆ เยอะเกิน  ขี้เกียจพิมพ์

เดี๋ยวมีโปรแกรมมัลติมีเดียดีๆที่พอทำเป็นก่อน  จะเอาให้เลิศให้ไฮโซเลย  ไม่เกินเปิดเทอมเพื่อน  จะทำไปให้

 

--------

 

และแล้ว  มันก็จบแล้ว  ม.ต้น  ม.3  และ 3/1

ห้องนี้นี่มันไฮโซ "จนนาทีสุดท้าย" จริงๆเลยนะ  แบบ ไม่นึกเล้ย

 

ขอบคุณนัชตี้ผู้น่ารักจริงๆเลยนะ  ที่อุตส่าห์ดั้นด้นหาร้านมาให้

แทนที่ต้องไปกิน "เห็ด" ชีวจิต ที่อาอี๋  ก็ได้ไปร้องคาราโอเกะพร้อมบุฟเฟ่ต์อร่อยๆที่ "ส.ชวนชิม"

มันส์มากเรยเพื่อน*-  ลืมไม่ลง

 

 

เค้าเสียดายอ่ะ ไม่น่าไปซื้อดอกไม้กะพิมเล้ย  มาช้าไปเป็นชั่วโมง  เพื่อนคงร้องไปแล้วเป็นสิบเพลง

ไม่มีไรเซอร์ไพรส์เค้าเลยน้า.. 555+  ไม่หรอกๆ  ปกติก็ไม่นึกถึงเค้าอยุ่แล้วหนิ

เออ จริงๆ  ขนาดถ่ายรูปรวมยังไม่เรียกเค้าเลย

รู้ว่า คงไม่มี 3/1 คนไหนหลงมาอ่าน  อิอิ  ขอบ่นอย่างน้อยใจนิสนึง

แต่เพื่อนไม่ผิดเดะ

เค้าผิดเองที่เค้าไปสวัสดีพ่อไอซ์

หลายทีและ.. ที่ดูเหมือนวาสนาเค้าไม่เทียบถึงห้อง 3/1 ซักที

 

เมื่อวานก็กลายเป็นวันที่มีความสุขสุดๆ  ละก็เศร้าสุดๆ

ถึงจะเหลือชุดสุดท้ายกัน 10 กว่าคน   ก็เศร้าอ่ะ

ยัยพิม ร้องไห้ทำไมเนี่ย..  บรรยากาศเลยไปหมดเลย

 

 

เออ.. เค้าเห็นเพื่อนทุกคน ยิ้ม หัวเราะ มีความสุข  แค่นี้เค้าก็ดีใจแล้ว...

ก่อนหน้าก็แอบกลัว  กลัวจะไม่สนุก  แต่ไหงมันสนุกอย่างนี้ล่ะ

เค้าเห็นเพื่อนๆรักกัน  เค้าก็รู้สึกคุ้มค่ากับที่เคยทุ่มเทเพื่อห้อง

 

เพราะ เค้าไม่มีกลุ่มเพื่อนก็เป็นได้มั้ง  เค้าถึงเทให้เพื่อนในห้องหมดทั้งใจ

 

 

 

ขอโทษจริงๆ ที่ผ่านมาร้องไห้ให้เห็นบ่อยๆ

เค้าก็ไม่ชอบนะ  แต่มันไม่ไหวจริงๆ

ถ้าไม่มีเรื่องอะไรสุดๆจริงๆเค้าก็ไม่ร้องหรอก  แต่ม.3 เรื่องเยอะเกิน

และก็  ร้องจนนาทีสุดท้าย...

เค้ามันก็ทำตัวแย่ๆ ทั้งๆที่อยุ่ในตำแหน่งรองหัวหน้า  ก็คิดว่า อะอย่างน้อย  เค้าก็ตัดสินใจลงจากหัวหน้ามาแล้วหนิ

เค้า คิดถูกที่สุดเลย

เป็นรองหัวหน้า  มีความสุขจาตาย  รู้งี้เป็นตั้งแต่ ม.1 ซะก็ดี

แต่อาจจะอยุ่ที่เพื่อนที่ทำงานร่วมกันด้วยนะ  ไม่อาจล่ะ  ใช่เลย

คอยช่วยไอซ์  คู่กะตาลคุง  รู้สึกดีอ่ะ  ไม่เคยรู้สึกโดดเดี่ยว ..เดียวดาย

อยากให้ปีหน้าได้อยุ่ด้วยกันอีกจัง  แต่ 555+ ฝันไปเถอะ

ท่านไอซ์ก็โน่นเรย 4/7  นัทน่ะรึ  รอดูคะแนนสอบก็รู้  ว่าจะร่วงไปอยุ่ตรงไหน

แต่ก็ไม่แน่น้า  เค้ายังชนะคะแนนสอบภาษาอังกฤษไอซ์ได้เลย  เหลือเชื่อเนาะ  ตรวจผิดแหงๆ

อยากอยู่ห้องเดียวกับท่านไอซ์อีกจิงๆนะ  อยากเลขที่ติดกับท่านไอซ์ตลอดไป

อยากอยู่กับตาลคุง กะนัชตี้

ไม่เข้าใจเหมือนกัน

ทำไมเราถึงรู้สึกว่ารักเพื่อน 3 คนนี้มากมาย

 

ส่วนหง.. เค้าก็รักหงษ์เสมอนั่นแหละ  ก็รู้นี่นา

ห่วงมาก  ไปอยู่ไกล ไม่รู้จะเป็นยังไง

อยู่โน่น  ไม่มีคนช่วยทำโน่นทำนี่ให้นะ

เค้าก็คงได้แต่เป็นกำลังใจให้อยู่ทางนี้  ขอบคุณสำหรับทุกสิ่ง ทุกวัน ทุกคาบทีผ่านมาจริงๆ

 

-- นอกจากหงษ์  เค้ารู้สึกว่า เค้าร้องไห้ได้เต็มที่จริงๆตอนกอดนัชตี้  รู้สึกได้ปลดปล่อย

แม้น้ำตาจะไม่ได้ช่วยหยุดเวลา  หรือฉุดรั้งอะไรไว้ได้ก็เถอะ

อยากกอดเพิ่อนๆทุกคนไว้นานๆ  ไม่อยากปล่อยมือ  อยากร้องไห้แล้วก็กอดเพื่อนอยู่อย่างนั้น

เค้าร้องจนไม่ได้ฟังเลยว่าตาลคุงพูดอะไร  เค้าต้องผิดสัญญากับตัวเองจริงๆ

ว่าจะไม่กอด  ถ้าไม่ได้ที่ 1 เชียร์แล้วเชียว 

..ถ้าตาลคุงมือว่าง  เค้าว่าต้องลูบหัวเค้าแน่ๆเลย  ตาลคุงเป็นคนเดียวที่เค้ารู้สึกว่าไม่เห็นจะเป็นไรถ้าจะทำอย่างนั้น

คนอื่นลูบหัวแล้วรู้สึกไม่ชอบอ่ะ  ไม่รุเป็นไร

 

 

อัพยาวแล้วอ่ะ  เรื่องยังไม่หมดเลยนะ

เดี๋ยวแบ่งเอนทรี่มั่งละกัน

แต่ถึงจะเขียนเอนทรี่ไหน  กันก็วนไปวนมา  จบลงที่คำว่า "รัก 3/1" อยู่ดี