นัดชะนัน's profileI'm a religious who ...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    February 25

    ขอบคุณพระเจ้า

    เคยคิดนะ
    ว่าทำไมอะไรๆในโลกนี้มันช่างลงตัว
    เช่น
    ธาตุทั้ง 109 ตัวที่มีอยู่ในตาราง
    ระบบร่างกายของสิ่งมีชีวิต
    หรือจะเป็นแรงต่างๆ  ที่อยู่รอบๆตัวเรา
     
     
    เอ๊อ...
    ยังกะ มีใคร  ออกแบบ
    ไม่ได้ปักใจเชื่อนะว่ามี
    แต่ชอบคิดอะว่า มี
    มีพระเจ้า*
     
     
    อะไรๆที่เกิดขึ้น
    ไม่ว่าจะ ดี หรือ ร้าย
    คิดเสมอๆว่า  เป็นบททดสอบจาก  พระเจ้า
     

    ขอบคุณพระเจ้า
    ที่...
    ประทาน เอช ทู โอ มาให้โลกมนุษย์
    ก๊ากๆ  อากาศร้อนสิ้นดี!
     

    ขอบคุณพระเจ้า
    ที่คุ้มครองอาณาจักร แอทโทรเชียส ของเรา
    ไม่อะไรเกินคำว่า รักพวกแก จริงๆ
    ดีใจมากมายที่เป็นอย่างนี้
    เข้าใจเค้าหน่อยมะ ?
     
     
    เค้าจะไม่ลืมสิ่งดีๆที่ทุกคนมอบให้กับเค้าในปีนี้เลย
    ไม่รู้ว่า ม.5 จะเป็นยังไง
    เอาเป็นว่า
     

    ขอบคุณ สำหรับทุกสิ่ง ทุกอย่าง ที่ผ่านมา
    บอกไม่ถูก ...
     
    กุหลาบแดง
    February 21

    HBD อ.ลัดดา ที่เคารพ!

    มาฆบูชา

    ขออนุโมทนาทุกท่านที่ทำจิตใจให้เป็นกุศล
     
     
    และ
    Happy Birthday
    My Teacher*
    เค้กวันเกิด
     
    ยังยืนยันคำเดิม
    ถึงหนูจะเคอะ  แต่หนูก็รักอาจารย์นะคะ
    อาจารย์น่ารักๆๆๆๆๆๆ  ที่สุด!
    ฉะนั้น...
    ทับ 7 เกรด 4 นะคะ ^^
    ทั้งฟิสิกส์  โรบอท  แมคคา
     
     
    ทำยังกะอาจารย์จะมาอ่านสเปซ  -*-
     
    ขี้เกียจอ่านหนังสือ
    ชังมันว่ะ  ไอนัทท
    ตกขึ้นมา  จะหัวเราะให้
     
     
    อยากจะทิ้งก็ทิ้งไป๊.....!
    ขอแค่เธอจำได้
    ว่ามีใครเคยให้มันกับเธอ
      อนิจจัง  วตสังขารา  มีเกิดก็ต้องมีดับ
    นาฬิกา
    เคยคิดมั่งมั้ย ???!!!
    February 17

    Robo-NTP ที่รัก

    เมื่อวันก่อน
    โครงงานๆ*
     
     
    เสียใจ ไม่ได้ไปดูแมคคทรอนิกส์
    มัวแต่ง่วนอยู่กะคอม
    ละก็   Interactive C
    อารมณ์มัน  อยากจะร้องไห้  ตลอด...
    เห็นยิ้มๆ  แต่ก็เครียดเหมือนกันนะ
     

    จันทร์เสี้ยว  คืนพฤหัสก็นอน 2 ชั่วโมงได้
    เศร้า  555+
    บ้านแป้งหลังใหญ่  น่านอนที่สุด 
    อยู่บ้านแป้ง  ลองให้หุ่นยนต์เดิน แล้ว มันไม่ค่อยจะถูกใจเอาซะเลย
    พอมาลองที่สนามจริงแค่รอบเดียว
    เอ๊า  เดินไปถึงแยกสามเฉย...   แต่ไม่ได้เลี้ยวนะ
     

    แม่เจ้า.. กะลังดีใจ ว่าเหลือแค่เขียนโปรแกรมอ่านค่าสีอย่างเดียว
    ไปๆมาๆ  แก้ตำแหน่งเซนเซอร์แก้ไรต่อมิอะไร  เดินไม่เหมือนเดิมเฉยอ่ะ
    เสียเวลามาก  กว่าจะทำให้หุ่นเลี้ยวซ้ายที่ โค้งเจ้าปัญหา ได้อย่างแน่นอนทุกรอบ
     
     
    เอาน่า.....
    พอตอนสอบ
    แมร่งงง เอ๊ย !!
    เอือมตัวเอง (สุดทรีน~)
    เขาให้เวลา 5 นาที  เอาหุ่นลงเดิน  อยากกลับไปแก้โปรแกรมแล้วโหลดลงหุ่นใหม่  ก็ไม่มีใครว่า
    แต่..

    กุ ไม่ รู้
    กุก็นั่งดูหุ่นมานเดินเช้ยย  ...  -"-  ทาก

    เสียดาย  ถ้ากลับไปแก้โปรแกรม ป่านนี้มันอาจจะอ่านค่าสีไปแล้วก็ได้นะ  ก๊ากกๆๆๆ
    อ.ลัดดา  Mode  --  เอือม ไอนัทท
    อ.บอกตั้งแต่เช้า  ว่า วันนี้นัทชนันท์ทำไมมันเอ๋อๆ เป๋อๆเนี่ย
    พอตกเย็น  เออ กุก็เอ๋อ  ได้อีก
    ขำตัวเอง  ก็เลยเออๆ หายกันๆ  ไม่เครียดๆ
    ผ่านโค้งเจ้าปัญหาก็โอเค้   หุ่นมานเลี้ยวทุกแยก ตั้งแต่แยก 1 แยก 2 และ  .. แยก 4
    ไมแกไม่เลี้ยวแยก 3 วะ !!!  T_____T
    10 คะแนน  ก็หายไปกับสายพาน  เอ้ย! สายลม~~~
                     หัวใจสลาย
     

    สรุปๆ
    หลังจากทบทวนกติกาอีกครั้งกับสหายหลายท่าน
    ปรากฏว่า  ทำไปได้ 60 คะแนน
    เลี้ยวขวา --   10
    เลี้ยวซ้าย   --  10
    โค้งตัวเอส   -- 10
    กลับตัวเมื่อเจอสิ่งกีดขวาง  --  20
    เลี้ยวซ้าย ณ โค้งเจ้าปัญหา  -- 10
    เป็น  หกสิบ กริ๊บกรี๊ววว!
     

    ขอบคุณ 
    สหาย แป้ง--ช่างไฟ  และสหาย ตาล--แมคคา  และสหาย นัท--โปรแกรม
    แม้ว่า  หุ่นจะไม่ไปถึงเส้นชัย  แต่เค้าก็ดีใจ  ที่เรา..เดินไปด้วยกัน
    มันเป็นอะไรที่ มหัศจรรย์จริงๆ
    หุ่นที่ไม่มีชีวิต  ที่เราเอาแต่เรียกมันว่า ไอ้โง่
    มันเดินได้ !!   ด้วยปัจจัย 3 อย่าง   อย่างว่า
    เออ...  รักพวกแก*
     
     
    และขอได้รับความคุณ
    สหาย แก้ม  ที่ช่วยสอนวิธีนับแยก  --  เป็นหัวตะเองนะ  เอาน่า ตะเองเก่งที่สุดสำหรับพวกเค้าเสมอ
    และ คุณครูลัดดา คนสวย  -- ถึงหนูจะเคอะ  แต่หนูก็รักอาจารย์นะคะ
     
     
    ว่าจะอัพสั้นๆแล้วเชียว
    พอได้เขียนล่ะยาววว เลย

    คิดถึง อิมซังอ๊ก
    คิดถึง จูมง
    คิดถึง อาชาง
    คิดถึง หุ่นยนต์ตัวน้อย
    คิดถึง อาณาจักร
    คิดถึง เธอ
    กุหลาบแดง
         
    February 10

    ถึง หลานรัก..

    โอ๊ะ  โอว..! ไม่ได้อัพมายาวนาน
    เรื่องมี  มากมาย   แต่ คิดไม่ออก
     

    เอาล่ะ  สหายเอ๋ย ~
    Happy Birthday to you
    Duke Chane*
     
    Birthday cake

    รักเธอมากมาย  เจ้าหน้าปลวก
    เขินนะหนิ  เคอะๆ   >,,,<
     
     
    จะรู้มั้ยน้อ  ว่าตอนยกหุ่นยนต์วางบนโต๊ะแล้วกดปุ่มสตาร์ท  คนมันเขินอยู่
    ทำอะไรไม่ถูก   ..ซะงั้น  [ตื่นเต้น!!]
    ความรู้สึกก็ไม่ต่างกับตอนอ่านกลอนปีที่แล้วเท่าไหร่หรอกน่า
    รู้สึกเอือม  ในความเคอะของตัวเอง  555+
    เพิ่งนึกได้ ว่าตัวเองเขียนโปรแกรมมาแฮปนัชตี้  ตอนที่ออดหมดคาบโรบอทดังขึ้น  -"-   เพื่อ ?
    แต่ชังว่ะ  มันไม่เป็นเหมือนใน imagination
     

    อย่าหาว่าเค้าทำอะไรแปลกๆเลย
    ช่วงนี้เค้าไม่ค่อยอยู่กับร่องกับรอย  เอิ๊กกก
     

    ขอโทษ  ที่ช้า
    พอดีอยากอัพ
    แต่เมื่อวาน พอหัวถึงหมอน  ก็หลับอย่างไม่ได้ตั้งใจ  เหอๆ
     
    ขอบคุณ  ทุกอย่าง
     
    .. Gift with a bow ..
     
     

    อยากจะบอกว่า...
    คิดถึงทุกคนนนน!!!
    คิดถึง อาณาจักรที่รัก  และโบสถ์ที่หยากไย่เริ่มเกาะ
    คิดถึง ผู้ประสิทธิ์ประสาทวิชา Physics คนสวย
    คิดถึง ใครบางคนที่อาศัยอยู่หลังเขา
     
    คิ คิ*
     
    Foreigners are everywhere
    Ps.  ออกแนวเจ็บปวด~!  กำลังหาใครซักคนมาช่วยเยียวยา   [หุหุ]