นัดชะนัน's profileI'm a religious who ...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
February 25 ขอบคุณพระเจ้าเคยคิดนะ
ว่าทำไมอะไรๆในโลกนี้มันช่างลงตัว เช่น ธาตุทั้ง 109 ตัวที่มีอยู่ในตาราง ระบบร่างกายของสิ่งมีชีวิต หรือจะเป็นแรงต่างๆ ที่อยู่รอบๆตัวเรา เอ๊อ...
ยังกะ มีใคร ออกแบบ ไม่ได้ปักใจเชื่อนะว่ามี แต่ชอบคิดอะว่า มี มีพระเจ้า* อะไรๆที่เกิดขึ้น
ไม่ว่าจะ ดี หรือ ร้าย คิดเสมอๆว่า เป็นบททดสอบจาก พระเจ้า ขอบคุณพระเจ้า ที่... ประทาน เอช ทู โอ มาให้โลกมนุษย์ ก๊ากๆ อากาศร้อนสิ้นดี! ขอบคุณพระเจ้า ที่คุ้มครองอาณาจักร แอทโทรเชียส ของเรา ไม่อะไรเกินคำว่า รักพวกแก จริงๆ ดีใจมากมายที่เป็นอย่างนี้ เข้าใจเค้าหน่อยมะ ? เค้าจะไม่ลืมสิ่งดีๆที่ทุกคนมอบให้กับเค้าในปีนี้เลย
ไม่รู้ว่า ม.5 จะเป็นยังไง เอาเป็นว่า
ขอบคุณ สำหรับทุกสิ่ง ทุกอย่าง ที่ผ่านมา บอกไม่ถูก ... February 21 HBD อ.ลัดดา ที่เคารพ!มาฆบูชาขออนุโมทนาทุกท่านที่ทำจิตใจให้เป็นกุศล
และ
Happy Birthday
My Teacher*
ยังยืนยันคำเดิม
ถึงหนูจะเคอะ แต่หนูก็รักอาจารย์นะคะ
อาจารย์น่ารักๆๆๆๆๆๆ ที่สุด!
ฉะนั้น...
ทับ 7 เกรด 4 นะคะ ^^
ทั้งฟิสิกส์ โรบอท แมคคา
ทำยังกะอาจารย์จะมาอ่านสเปซ -*-
ขี้เกียจอ่านหนังสือ
ชังมันว่ะ ไอนัทท
ตกขึ้นมา จะหัวเราะให้
อยากจะทิ้งก็ทิ้งไป๊.....!
ขอแค่เธอจำได้
ว่ามีใครเคยให้มันกับเธอ
อนิจจัง วตสังขารา มีเกิดก็ต้องมีดับ
เคยคิดมั่งมั้ย ???!!! February 17 Robo-NTP ที่รักเมื่อวันก่อน
โครงงานๆ* เสียใจ ไม่ได้ไปดูแมคคทรอนิกส์
มัวแต่ง่วนอยู่กะคอม ละก็ Interactive C อารมณ์มัน อยากจะร้องไห้ ตลอด... เห็นยิ้มๆ แต่ก็เครียดเหมือนกันนะ เศร้า 555+ บ้านแป้งหลังใหญ่ น่านอนที่สุด อยู่บ้านแป้ง ลองให้หุ่นยนต์เดิน แล้ว มันไม่ค่อยจะถูกใจเอาซะเลย พอมาลองที่สนามจริงแค่รอบเดียว เอ๊า เดินไปถึงแยกสามเฉย... แต่ไม่ได้เลี้ยวนะ แม่เจ้า.. กะลังดีใจ ว่าเหลือแค่เขียนโปรแกรมอ่านค่าสีอย่างเดียว ไปๆมาๆ แก้ตำแหน่งเซนเซอร์แก้ไรต่อมิอะไร เดินไม่เหมือนเดิมเฉยอ่ะ เสียเวลามาก กว่าจะทำให้หุ่นเลี้ยวซ้ายที่ โค้งเจ้าปัญหา ได้อย่างแน่นอนทุกรอบ เอาน่า.....
พอตอนสอบ แมร่งงง เอ๊ย !! เอือมตัวเอง (สุดทรีน~) เขาให้เวลา 5 นาที เอาหุ่นลงเดิน อยากกลับไปแก้โปรแกรมแล้วโหลดลงหุ่นใหม่ ก็ไม่มีใครว่า แต่.. กุ ไม่ รู้ กุก็นั่งดูหุ่นมานเดินเช้ยย ... -"- เสียดาย ถ้ากลับไปแก้โปรแกรม ป่านนี้มันอาจจะอ่านค่าสีไปแล้วก็ได้นะ ก๊ากกๆๆๆ อ.ลัดดา Mode -- เอือม ไอนัทท อ.บอกตั้งแต่เช้า ว่า วันนี้นัทชนันท์ทำไมมันเอ๋อๆ เป๋อๆเนี่ย พอตกเย็น เออ กุก็เอ๋อ ได้อีก ขำตัวเอง ก็เลยเออๆ หายกันๆ ไม่เครียดๆ ผ่านโค้งเจ้าปัญหาก็โอเค้ หุ่นมานเลี้ยวทุกแยก ตั้งแต่แยก 1 แยก 2 และ .. แยก 4 ไมแกไม่เลี้ยวแยก 3 วะ !!! T_____T 10 คะแนน ก็หายไปกับสายพาน เอ้ย! สายลม~~~ สรุปๆ หลังจากทบทวนกติกาอีกครั้งกับสหายหลายท่าน ปรากฏว่า ทำไปได้ 60 คะแนน เลี้ยวขวา -- 10 เลี้ยวซ้าย -- 10 โค้งตัวเอส -- 10 กลับตัวเมื่อเจอสิ่งกีดขวาง -- 20 เลี้ยวซ้าย ณ โค้งเจ้าปัญหา -- 10 เป็น หกสิบ กริ๊บกรี๊ววว! ขอบคุณ สหาย แป้ง--ช่างไฟ และสหาย ตาล--แมคคา และสหาย นัท--โปรแกรม
แม้ว่า หุ่นจะไม่ไปถึงเส้นชัย แต่เค้าก็ดีใจ ที่เรา..เดินไปด้วยกัน มันเป็นอะไรที่ มหัศจรรย์จริงๆ หุ่นที่ไม่มีชีวิต ที่เราเอาแต่เรียกมันว่า ไอ้โง่ มันเดินได้ !! ด้วยปัจจัย 3 อย่าง อย่างว่า เออ... รักพวกแก* และขอได้รับความคุณ
สหาย แก้ม ที่ช่วยสอนวิธีนับแยก -- เป็นหัวตะเองนะ เอาน่า ตะเองเก่งที่สุดสำหรับพวกเค้าเสมอ และ คุณครูลัดดา คนสวย -- ถึงหนูจะเคอะ แต่หนูก็รักอาจารย์นะคะ ว่าจะอัพสั้นๆแล้วเชียว
พอได้เขียนล่ะยาววว เลย คิดถึง อิมซังอ๊ก คิดถึง จูมง คิดถึง อาชาง คิดถึง หุ่นยนต์ตัวน้อย คิดถึง อาณาจักร คิดถึง เธอ February 10 ถึง หลานรัก..โอ๊ะ โอว..! ไม่ได้อัพมายาวนาน
เรื่องมี มากมาย แต่ คิดไม่ออก เอาล่ะ สหายเอ๋ย ~ Happy Birthday to you Duke Chane*
รักเธอมากมาย เจ้าหน้าปลวก เขินนะหนิ เคอะๆ >,,,< จะรู้มั้ยน้อ ว่าตอนยกหุ่นยนต์วางบนโต๊ะแล้วกดปุ่มสตาร์ท คนมันเขินอยู่
ทำอะไรไม่ถูก ..ซะงั้น [ตื่นเต้น!!] ความรู้สึกก็ไม่ต่างกับตอนอ่านกลอนปีที่แล้วเท่าไหร่หรอกน่า รู้สึกเอือม ในความเคอะของตัวเอง 555+ เพิ่งนึกได้ ว่าตัวเองเขียนโปรแกรมมาแฮปนัชตี้ ตอนที่ออดหมดคาบโรบอทดังขึ้น -"- เพื่อ ? แต่ชังว่ะ มันไม่เป็นเหมือนใน imagination อย่าหาว่าเค้าทำอะไรแปลกๆเลย ช่วงนี้เค้าไม่ค่อยอยู่กับร่องกับรอย เอิ๊กกก ขอโทษ ที่ช้า พอดีอยากอัพ แต่เมื่อวาน พอหัวถึงหมอน ก็หลับอย่างไม่ได้ตั้งใจ เหอๆ ขอบคุณ ทุกอย่าง
..
อยากจะบอกว่า... คิดถึงทุกคนนนน!!!
คิดถึง อาณาจักรที่รัก และโบสถ์ที่หยากไย่เริ่มเกาะ คิดถึง ผู้ประสิทธิ์ประสาทวิชา Physics คนสวย คิดถึง ใครบางคนที่อาศัยอยู่หลังเขา คิ คิ*
Foreigners are everywhere Ps. ออกแนวเจ็บปวด~! กำลังหาใครซักคนมาช่วยเยียวยา [หุหุ] |
|
|